دانشگاه علوم پزشکی ایران
Iran University of Medical Sciences
  • روابط عمومی
  • آزمایشگاه ها
  • معاونت ها
  • خدمات الکترونیک
  • مراکز تحقیقاتی
  • گروه های آموزشی
  • ارتقاء اعضای هیئت علمی
  • EDO

جلسه دفاع سرکار خانم زهرا فیضی

 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۷/۳/۵ | 
دفاع از پایان نامه خانم زهرا فیضی دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد رشته علوم بهداشتی در تغذیه 
عنوان پایان نامه : بررسی ارتباط بین میزان دریافت پروتئین در دوران بارداری با دیابت بارداری
روز دوشنبه مورخ 97/3/07 ساعت 9 صبح در سالن شهید رحیمی

چکیده فارسی
زمینه و هدف: نوع و میزان دریافت پروتئین در رژیم غذایی بر متابولیسم گلوکز در بدن موثر است. اختلال در متابولیسم گلوکز در بدن، سبب افزایش قند خون و بروز دیابت می شود. دیابت بارداری (GDM) نوعی از عدم تحمل گلوکز می باشد که برای اولین بار طی بارداری رخ می دهد و اثرات چشمگیری بر سلامت کوتاه مدت و بلند مدت مادری، جنینی و نوزادی می گذارد. مطالعه مورد- شاهدی حاضر با هدف بررسی ارتباط میان میزان و نوع پروتیین رژیمی با بروز دیابت بارداری صورت گرفته است.
روش تحقیق: در این مطالعه، 152 زن باردار مبتلا و 168 زن غیر مبتلا به دیابت بارداری مراجعه کننده به بیمارستان تخصصی زنان آرش در تهران، در رده سنی 18 تا 45 سال به ترتیب به عنوان گروه مورد و شاهد، مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات مربوط به میزان پروتئین دریافتی از طریق پرسشنامه بسامد خوراک در هفته 24 تا 40 جمع آوری شد. دیابت بارداری به عنوان میزان قند خون ناشتای بیش از 92 میلی گرم در دسی لیتر یا تست تحمل کلوگز (OGGT) بالاتر از 155 میلی گرم در دسی لیتر تعریف شد. بررسی داده های مربوط به دریافت غذایی با استفاده از نرم افزار N4 و آنالیز آماری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 انجام گرفت. در این مطالعه، ارتباط میان پروتیین کل دریافتی، پروتیین دریافتی از گوشت قرمز و گوشت های فرآوری شده، ماکیان، لبنیات، تخم مرغ، غذاهای دریای و پروتیین گیاهی دریافتی از رژیم غذایی با بروز دیابت بارداری مورد مطالعه قرار گرفت.
یافته ها: تفاوت معناداری بین میزان فعالیت بدنی (P < 0.035)، وضعیت اجتماعی- اقتصادی (P < 0.01)، نمایه توده بدنی، سن و میزان وزن گیری در هر سه ماهه از بارداری (P < 0.001) با میزان خطر دیابت بارداری مشاهده شد. اما تفاوت معناداری بین میزان دریافت کل پروتئین و دریافت از منابع مختلف پروتئین با خطر دیابت بارداری مشاهده نشد. تنها تفاوت معنی دار در رابطه با مصرف تخم مرغ مشاهده شد که نشان دهنده ارتباط منفی میان میزان مصرف تخم مرغ و خطر دیابت بارداری بود. این ارتباط بعد از تعدیل مداخله گرها معناداری خود را از دست داد.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه، میزان دریافت پروتئین غذایی و پروتئین دریافتی از منابع مختلف رژیمی تاثیری بر بروز دیابت بارداری نداشت. به نظر می رسد دریافت پروتئین به تنهایی در مقایسه با کل انرژی دریافتی، الگوی غذایی و شیوه زندگی، نقش کمتری در دیابت بارداری داشته باشد. تفاوت میان جمعیت ایرانی و غربی، یکی از دلایل احتمالی برای نتایج غیر معنادار مطالعه حاضر می باشد.





CAPTCHA code
دفعات مشاهده: 225 بار   |   دفعات چاپ: 11 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر