علیخانی افزود: امروزه با گسترش اجرای سیستم‌های مدیریتی و سیستم‌های مدیریت محیط‌زیست، و با توجه به تأثیر مستقیم مسائل ایمنی و بهداشت بر فرآیندهای کاری، سازمان‌ها به سمت استقرار سیستم‌های مدیریت ایمنی و سلامت شغلی نیز حرکت کرده‌اند.

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر سیستم مدیریت یکپارچه بر شاخص‌های ایمنی و بهره‌وری انجام شده و ماهیتی گذشته‌نگر و تجربی دارد.

این مطالعه در کارخانه‌های سیمان انجام شد؛ جایی که سه سیستم مدیریتی کیفیت، محیط‌زیست و ایمنی به‌طور همزمان مورد استفاده قرار می‌گیرند. داده‌های پژوهش شامل گزارش حوادث و بررسی رخدادها در یک دوره شش‌ساله (سه سال قبل و سه سال بعد از اجرای سیستم مدیریت یکپارچه) بود.

شاخص‌های ایمنی مورد استفاده عبارت بودند از: نرخ وقوع حوادث (IFR)، شدت خسارات (ISR)، شاخص ترکیبی بسامد–شدت (FSI) و امتیاز ایمنی (Safe T Score). داده‌ها با آزمون‌های آماری t، میانگین و انحراف معیار تحلیل شدند.

نتایج نشان داد که پس از اجرای سیستم مدیریت یکپارچه، تفاوت معناداری در شاخص‌های ایمنی دیده شد. همچنین بررسی شاخص‌های تولید مانند نرخ افزایش بهره‌وری و حجم تولید نشان داد که این سیستم‌ها بر تولید و بهره‌وری نیز تأثیرگذارند.

با این حال، یافته‌ها بیان می‌کنند که صرف وجود یک سیستم ایمنی، تضمینی برای افزایش بهره‌وری نیست؛ بلکه تعریف صحیح شاخص‌ها می‌تواند در اثربخشی سیستم ایمنی و بهبود مستمر آن نقش کلیدی داشته باشد.