دفاع پایان نامه دانشجو  علی رحیم زاده مقطع کارشناسی ارشد رشته آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، تحت عنوان " بررسی رابطه سلامت روان با خود کار آمدی عمومی ، کنترل درک شده و حمایت اجتماعی درک شده در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان مراغه سال ۱۴۰۳" به راهنمایی استاد جناب آقای دکتر فربد عبادی فرد آذر جناب آقای دکتر حسین صفری و مشاوره سرکار خانم دکتر مهناز صلحی و سرکار خانم دکتر فاطمه حسینی بهارانچی مورخ "1404/11/28" در سالن کنفرانس برگزار شد.

مقدمه

کلیه جوامع، نوجوانی دوران تکامل، بلوغ و گذار از مهارت‌های شناختی و تجربیات عاطفی نابالغانه دوران کودکی به سمت کارکردهای شناختی کاملا تحول یافته و تجارب عاطفی متعادل بزرگسالی است.

 این مطالعه توصیفی–تحلیلی مقطعی با هدف تعیین رابطه بین سلامت روان و خودکارآمدی عمومی، همچنین برخی از عوامل منتخب مؤثر بر سلامت روان، در میان دانش‌آموزان پسر مقطع دوم متوسطه انجام شد.

روش انجام کار

این مطالعه مقطعی از نوع توصیفی-تحلیلی است که با هدف تعیین رابطه سلامت روان با خودکارآمدی عمومی  تعیین کننده های سلامت روان   در دانش آمووزان پسر مقطع دوم متوسطه شهر مراغه انجام شد . جامعه آماری حدود 2000 دانش آموز درحال تحصیل دوره متوسطه دوم درمدارس دولتی شهرستان مراغه در سال تحصیلی 1404-1403 می‌باشند و نمونه پژوهش 322 نفر از این  دانش آموزان است  که ابتدا چند مدرسه از بین مدارس دوره متوسطه دوم این شهرستان، به روش تصادفی ساده انتخاب و سپس  به روش سرشماری کلاسها ی دوم متوسطه وارد مطالعه شدند.تا نمونه های این مطالعه تامین شد .با کسب مجوز از کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی ایران و انجام هماهنگی های لازم با آموزش و پرورش شهرستان مراغه، روسا و مسئولین مدارس مربوطه و رضایت آگاهانه دانش‌آموزان از روند و اهداف تحقیق، مطالعه آغاز شد . ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه‎های اطلاعات دموگرافیک، خودکارآمدی شرر و همکاران (1982)، پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت و همکاران (1988)، پرسشنامه کنترل درک شده کندال و ویلکاکس (1979)  و فرم کوتاه شده -90SCL  (دراگوتیس، لیپمن و کووی ،1977)  می باشد. ابتدا پرسشنامه ها در بین دانش آموزان توزیع و تکمیل  شد و سپس داده‌ها در نرم افزار spss نسخه ۲۴ وارد می شوند و با استفاده از شاخص های توصیفی ( تعداد ، درصد، میانگین و انحراف معیار ) و آزمون های آماری (مانند همبستگی پیرسون برای بررسی همبستگی بین متغیرهای کمی،  آزمون رگرسیون خطی برای بررس همبستگی چندگانه بین متغیرهای کمی دارای معناداری آماری با سلامت روان ، کای دو برای بررسی همبستگی بین متغیرهای کیفی و واریانس دو طرفه برای مقایسه میانگین متغیرهای کمی) توصیف و تجزیه و تحلیل شد. در صورت نرمال نبود داده ها، آزمون های ناپارامتری متناظر استفاده شد.

یافته ­ها

میانگین نمره سلامت روان شرکت‌کنندگان ۷۰/۶۴ (از ۱۲۵) و در محدوده متوسط بود. یافته‌ها نشان داد بین خودکارآمدی عمومی و سلامت روان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰/۳۵۷=r، ۰/۰۰۱>p). رابطه حمایت اجتماعی درک شده با سلامت روان معکوس و معنادار بود (۰/۲۷۶-=r، ۰/۰۰۱>p). رابطه کنترل درک شده با سلامت روان مثبت ولی ضعیف بود (۰/۱۰۶=r، ۰/۰۰۵=p). در مدل رگرسیون چندمتغیره، خودکارآمدی عمومی (ضریب استاندارد: ۰/۳۰۹) و حمایت اجتماعی درک شده (ضریب استاندارد: ۰/۲۳۵-) به طور معناداری ۱۸/۴ درصد از واریانس سلامت روان را تبیین کردند (۰/۰۰۱>p). کنترل درک شده و متغیرهای دموگرافیک در این مدل سهم معناداری نداشتند.

نتیجه­ گیری

یافته‌ها نشان‌دهنده نقش محوری و مثبت خودکارآمدی عمومی در سلامت روان نوجوانان پسر است. رابطه منفی حمایت اجتماعی درک شده نیازمند واکاوی کیفی بیشتر درباره کیفیت و ماهیت حمایت دریافتی در این گروه است. طراحی مداخلات آموزشی مدرسه‌محور با هدف تقویت خودکارآمدی می‌تواند به عنوان یک راهبرد مؤثر در ارتقای سلامت روان نوجوانان مورد توجه قرار گیرد.