تحلیل خطر در نظام سلامت با رویکردی نوین به ایمنی سیستمها
پنجمین جلسه ژورنال کلاب دانشجویان بهداشت حرفهای و ایمنی کار با ارائه فرانک نجاریان درباره کاربرد روش STPA در تحلیل خطر سیستمهای اجتماعی و سازمانی و بررسی ایمنی بیمار در نظام سلامت ایالات متحده آمریکا برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی دانشکده بهداشت، پنجمین جلسه ژورنال کلاب دانشجویان رشته مهندسی بهداشت حرفهای و ایمنی کار در نیمسال اول سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۶، روز سهشنبه ۵ آبان ۱۴۰۵، با ارائه فرانک نجاریان و به راهنمایی دکتر حسین ابراهیمی برگزار شد.در این نشست که با هدف ارتقای دانش تخصصی دانشجویان و آشنایی آنها با رویکردهای نوین تحلیل خطر و مدیریت ایمنی در سیستمهای پیچیده برگزار شد، مقالهای با عنوان «بهکارگیری STPA در تحلیل خطر سیستمهای اجتماعی و سازمانی: مطالعه موردی ایمنی بیمار در نظام سلامت ایالات متحده آمریکا» مورد تحلیل قرار گرفت. این مقاله به کاربرد روش تحلیل فرایند مبتنی بر نظریه سیستمها (STPA) در شناسایی و تحلیل خطرهای ناشی از تعاملات پیچیده میان اجزای فنی، سازمانی و مقرراتی میپردازد.نجاریان در تشریح موضوع مقاله بیان کرد که سیستمهای اجتماعی_فنی مدرن بهطور فزایندهای به تعاملات پیچیده میان عناصر فنی، سازمانی و مقرراتی وابسته هستند. با این حال، روشهای سنتی تحلیل خطر همواره در شناسایی و مدلسازی جامع این تعاملات با محدودیتهایی مواجه بوده است. در چنین سیستمهایی، پیچیدگی روابط میان اجزا و تعدد عوامل مؤثر بر عملکرد، شناسایی خطرها را دشوار میکند و ضرورت استفاده از رویکردهایی جامع برای تحلیل ایمنی را افزایش میدهد.در مقاله مورد بررسی، کاربرد روش STPA در تحلیل ساختارهای گسترده اجتماعی و سازمانی در سطح ملی بررسی شده بود. نویسندگان با در نظر گرفتن طراحی سازمانی بهعنوان مسئلهای پویا در حوزه کنترل سیستم، تعاملات موجود در اکوسیستم دادههای نظام سلامت ایالات متحده را تحلیل کردند. در این مدل، علاوه بر تجهیزات فنی و اپراتورهای انسانی، مؤلفههایی مانند اختیارات سازمانی، محدودیتهای سیاستگذاری و عوامل مقرراتی نیز مورد توجّه قرار گرفته بودند.بر اساس یافتههای گزارش شده در مقاله، روش STPA میتواند به شناسایی شکافهای موجود در مسئولیتهای واگذار شده، فرضیات مستند نشده و حلقههای بازخورد مفقود کمک کند. همچنین، تحلیل انجام شده به ارائه توصیههایی عملی برای بهبود ساختار و عملکرد سیستم منجر شده است، توصیههایی که ممکن است در بررسیهای معمول و متعارف از دید ذینفعان پنهان بمانند.
کامنت