به گزارش روابط عمومی دانشکده بهداشت، جلسه دفاع پایان‌نامه نگین کریمی در رشته MD-MPH با عنوان «مرور نظام‌مند تجارب کشورهای جهان در ادغام مراقبت از بیماری‌های غیرواگیر در برنامه مراقبت اولیه سلامت»، روز ۱۱ شهریورماه ۱۴۰۵ از ساعت ۱۰ تا ۱۱ در سالن شهید رحیمی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ایران برگزار شد. این پژوهش با راهنمایی دکتر مرضیه نجومی و دکتر حمیدرضا برادران و با مشاوره دکتر مرتضی منصوریان و دکتر اکرم هاشمی انجام شد. بیماری‌های غیرواگیر یکی از مهم‌ترین چالش‌های سلامت در جهان به شمار می‌روند و سالانه مسئول حدود ۴۱ میلیون مرگ، معادل ۷۴ درصد از کل مرگ‌ومیرهای جهان، هستند. بخش قابل توجّهی از مرگ‌های زودرس ناشی از این بیماری‌ها نیز در کشورهای با درآمد کم و متوسط رخ می‌دهد؛ موضوعی که اهمیت دسترسی به خدمات پیشگیری و مراقبت مستمر را بیش از پیش نشان می‌دهد.در همین راستا، سازمان جهانی بهداشت ادغام خدمات مربوط به بیماری‌های غیرواگیر در مراقبت‌های اولیه سلامت را یکی از رویکردهای مهم برای حرکت به سمت پوشش همگانی سلامت می‌داند. با این حال، تجربه کشورها نشان می‌دهد که میزان و نحوه موفقیت این ادغام در نظام‌های سلامت مختلف یکسان نیست.کریمی گفت: به منظور دسترسی به یک الگوی واحد برای ادغام مراقبت از بیماری‌های غیرواگیر در نظام مراقبت‌های اولیه سلامت در قالب یک مرور نظام‌مند به بررسی تجربه کشورهای مختلف جهان پرداخته شد تا عوامل مؤثر بر موفقیت یا محدودیت این رویکرد شناسایی شود. وی در ادامه اشاره کرد که یافته‌های این پژوهش نشان داد، ادغام مراقبت از بیماری‌های غیرواگیر در مراقبت‌های اولیه سلامت، در صورت برخورداری از حمایت و پشتیبانی یک رویکرد جامع و مبتنی بر نظام سلامت، امکان‌پذیر و اثربخش است امّا نمی‌توان یک الگوی واحد را بدون توجّه به شرایط کشورهای مختلف اجرا کرد. بر اساس یافته‌های این مرور نظام‌مند، تطبیق چارچوب‌ها و الگوهای جهانی با شرایط و نیازهای هر کشور، سرمایه‌گذاری در نیروی انسانی و زنجیره‌های تأمین و همچنین برخورداری از سازوکارهای تأمین مالی پایدار، از مهم‌ترین پیش‌نیازهای موفقیت برنامه‌های ادغام مراقبت از بیماری‌های غیرواگیر در مراقبت‌های اولیه سلامت هستند.وی در خاتمه عنوان کرد کهاین یافته‌ها بر یک نکته کلیدی تأکید دارند: ادغام موفق خدمات بیماری‌های غیرواگیر تنها با افزودن چند خدمت جدید به مراکز مراقبت اولیه اتفاق نمی‌افتد؛ بلکه به آمادگی و پشتیبانی کل نظام سلامت نیاز دارد.