وقتی اجرای یک برنامه سلامت، از طراحی آن پیچیدهتر میشود؛ روایت خبرگان از ادغام مراقبت بیماریهای غیرواگیر در ایران
نتایج یک پژوهش کیفی در دوره MD-MPH نشان داد که چالش اصلی ادغام مراقبت بیماریهای غیرواگیر در نظام مراقبتهای اولیه سلامت، بیش از آنکه به طراحی برنامهها مربوط باشد، به شرایط اجرایی و ساختارهای مالی و مدیریتی نظام سلامت بازمیگردد.
به گزارش روابط عمومی دانشکده بهداشت، جلسه دفاع پایاننامه امیرفرهنگ عباسی با عنوان «تبیین تجارب ادغام مراقبت از بیماریهای غیرواگیر در نظام خدمات اولیه سلامت در ایران: یک مطالعه کیفی»، روز ۱۱ شهریورماه ۱۴۰۵ از ساعت ۱۱ تا ۱۲ در سالن شهید رحیمی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ایران برگزار شد. این پژوهش با راهنمایی دکتر مرضیه نجومی و دکتر مرتضی منصوریان و با مشاوره دکتر حمیدرضا برادران انجام شد.بیماریهای غیرواگیر مانند بیماریهای قلبیعروقی، دیابت، سرطانها و بیماریهای مزمن تنفسی، بخش مهمی از بار بیماری و نیازهای سلامت جوامع را به خود اختصاص دادهاند. به همین دلیل، ادغام مراقبت از این بیماریها در نظام مراقبتهای اولیه سلامت، یکی از راهبردهای مهم برای ارائه خدمات مستمر، در دسترس و کارآمد به مردم به شمار میرود.در ایران نیز برنامه «ایراپن» با هدف تقویت پیشگیری، شناسایی و مراقبت از بیماریهای غیرواگیر در سطح مراقبتهای اولیه سلامت اجرا شده است. با این حال، تجربه اجرای چنین برنامهای تنها به محتوای بسته خدماتی وابسته نیست و عواملی مانند نحوه تأمین مالی، ساختار مدیریتی، زیرساختهای اطلاعاتی و تعامل میان بخشهای مختلف نظام سلامت نیز میتوانند بر موفقیت آن اثرگذار باشند.در این مطالعه کیفی، تجربه و دیدگاه خبرگان درباره ادغام مراقبت بیماریهای غیرواگیر در نظام مراقبتهای اولیه سلامت در ایران بررسی شد تا چالشها و عوامل مؤثر بر اجرای این رویکرد از نگاه افراد دارای تجربه و دانش تخصصی در این حوزه شناسایی شود.یافتههای پژوهش نشان داد که مسئله اصلی در اجرای ایراپن، لزوماً به طراحی فنی بسته خدماتی مربوط نمیشود؛ بلکه بستر اجرایی و ساختارهای مالی و حکمرانی نظام سلامت میتوانند به گلوگاههای اصلی اجرای برنامه تبدیل شوند.بر اساس نتایج این مطالعه، رفع این چالشها نیازمند مجموعهای از اصلاحات در سطح نظام سلامت است؛ از جمله بازنگری در نظام پرداخت و سازوکارهای بیمهای، تقویت زیرساختهای اطلاعات سلامت، بازتعریف نقش و تعامل بخشهای دولتی و خصوصی و ایجاد عزم و حمایت سیاسی پایدار برای اجرای برنامه.این یافتهها نشان میدهد که موفقیت برنامههای ادغام مراقبت از بیماریهای غیرواگیر، تنها به طراحی مناسب مداخلات و بستههای خدماتی وابسته نیست و بدون فراهمکردن بستر مناسب برای اجرا، حتی یک برنامه سلامت با طراحی مناسب نیز ممکن است در مرحله اجرا با محدودیتهای جدی مواجه شود.
کامنت