به مناسبت روز جهانی بهداشت محیط، دکتر پاسالاری، استادیار گروه بهداشت محیط در گفت‌وگو با واحد روابط با تأکید بر نقش علم و شواهد در حفاظت از سلامت جوامع، گفت: شناسایی و کنترل مخاطرات محیطی زمانی می‌تواند به کاهش واقعی خطرات برای مردم منجر شود که دانش علمی به تصمیم و اقدام مؤثر در عرصه عمل تبدیل شود.

شعار روز جهانی بهداشت محیط در سال ۲۰۲۶، "بهداشت محیط: همگام با علم برای حفاظت از جوامع"، بر همین پیوند میان دانش علمی و حفاظت از سلامت تأکید دارد. رویکردی که در آن شناسایی مخاطرات محیطی تنها نقطه آغاز است و ارزیابی مواجهه، سنجش و پایش عوامل خطر، ارزیابی ریسک و استفاده از شواهد علمی برای تصمیم‌گیری، اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.

دکتر پاسالاری با اشاره به اینکه بسیاری از مخاطرات محیطی ممکن است پیش از آنکه پیامدهای آنها در سطح جامعه آشکار شود، قابل شناسایی و ارزیابی باشند، گفت: بهداشت محیط تنها به شناسایی یک آلاینده یا ثبت یک عامل خطر محدود نمی‌شود؛ مهم این است که بتوانیم یافته‌های علمی را به راهکارهایی تبدیل کنیم که در محیط واقعی زندگی و کار مردم قابل اجرا باشند و با فرهنگ‌سازی ملایم، منجر به ارتقای سلامت در جامعه شود.

وی افزود: در شرایطی که جوامع همزمان با چالش‌هایی مانند آلودگی هوا و آب، تغییرات اقلیمی، مدیریت پسماند، مواجهه با مواد شیمیایی و عوامل بیولوژیک روبه‌رو هستند، تصمیم‌گیری درباره این مسائل نیازمند تکیه بر داده‌های معتبر و شواهد علمی است. در چنین شرایطی، متخصصان بهداشت محیط می‌توانند نقش مهمی در پیوند میان پژوهش، پایش، ارزیابی ریسک و اقدام برای حفاظت از سلامت جامعهایفا کنند.

این عضو هیئت علمی گروه بهداشت محیط ادامه داد: یکی از ضرورت‌های مهم در این حوزه، نزدیک‌تر شدن پژوهش‌های دانشگاهی به مسائل واقعی جامعه است؛ به‌گونه‌ای که نتایج مطالعات تنها در قالب مقاله باقی نماند و بتوان از آنها برای طراحی مداخلات، اصلاح فرآیندها و حمایت از تصمیم‌گیری‌های مؤثر در حوزه سلامت محیط استفاده کرد.

دکتر پاسالاری با تأکید بر اهمیت همکاری میان دانشگاه، دستگاه‌های اجرایی و جامعه گفت: حفاظت از سلامت محیطی، مسئولیت یک گروه یا یک سازمان به‌تنهایی نیست و دستیابی به محیط سالم‌تر نیازمند همکاری میان متخصصان، پژوهشگران، سیاست‌گذاران، دستگاه‌های اجرایی و خود مردم است.

وی در پایان با گرامیداشت روز جهانی بهداشت محیط، بر ضرورت تقویت پژوهش‌های کاربردی، توسعه راهکارهای مبتنی بر شواهد و انتقال دانش از دانشگاه به عرصه عمل تأکید کرد و گفت: همگام شدن با علم، زمانی معنا پیدا می‌کند که دانش بتواند به تصمیم‌های بهتر و در نهایت به محیطی سالم‌تر و جامعه‌ای تاب‌آورتر منجر شود.