توکلی افزود: کروم (Cr)، به‌ویژه شکل شش‌ظرفیتی آن، به‌عنوان یک مادهٔ سرطان‌زای قطعی انسانی (گروه 1) طبقه‌بندی شده و یک خطر شغلی عمده محسوب می‌شود؛ به‌ویژه در جوشکاری فولاد زنگ‌نزن. این مطالعه اکتشافی با ادغام پایش محیطی و زیستی، به توصیف میزان مواجهه جوشکاران پرداخت و بررسی کرد که روش‌های تحلیلی چگونه بر برآورد مواجهه تأثیر می‌گذارند. همه غلظت‌های CrTOT و Cr(VI) در هوا کمتر از حدود مجاز مواجهه شغلی آن‌ها (به ترتیب 500 و 5 میکروگرم بر مترمکعب) بود، اگرچه مقدار مواجهه جوشکاران به‌طور ثابت بالاتر از افراد کنترل مشاهده شد. جوشکاری MMA بیشترین مقادیر CrTOT و Cr(VI) را تولید کرد. روش NIOSH 7600 نسبت به روش ISO اصلاح‌شده مقادیر بالاتری از Cr(VI) گزارش نمود؛ الگویی که با احتمال سوگیری مثبت مرتبط با تبدیل گونه‌ها در طی استخراج سازگار است. U‑Cr در جوشکاران در هر دو زمان نمونه‌گیری به‌طور معنی‌داری بالاتر ، در حالی که EBC‑Cr بین گروه‌ها تفاوتی نشان نداد سطوح بیومارکرها تنوع حداقلی در زیرگروه‌های جمعیت‌شناختی و شغلی داشتند. همبستگی بین کروم موجود در هوا و شاخص‌های زیستی ضعیف بود، اما مقادیر U‑Cr در جوشکاران بالاتر از محدوده‌های مرجع جمعیت عمومی قرار داشت و نشان‌دهنده سهم شغلی واضح بود، حتی با وجود قرارگیری در معرض سطوح پایین. پایش تلفیقی، جذب کروم در بدن جوشکاران را تأیید کرد، با وجود آنکه مقادیر مواجهه در محدوده‌های قانونی بودند. در چارچوب محدودیت‌های این مطالعه، U‑Cr به‌عنوان حساس‌ترین و اطلاع‌رسان‌ترین شاخص زیستی ظاهر شد، در حالی که EBC‑Cr حساسیت محدودی از خود نشان داد. اگرچه مواجهه‌ها زیر حدود مجاز زیستی باقی ماندند، اما جوشکاران افزایش قابل‌توجهی در U‑Cr نسبت به جمعیت عمومی داشتند که نشان‌دهنده اهمیت ادامه پایش است.