کیوانی افزود: تمرکز اصلی این پژوهش بر ارائه راهکاری نوین برای پایش چندبعدی سلامت نیروی کار است؛ به‌گونه‌ای که با ارزیابی هم‌زمان متغیرهای فیزیولوژیک و عملکردهای شناختی، امکان بررسی جامع‌تر وضعیت سلامت کارکنان فراهم شود. در این راستا، پایش میدانی شاخص استرس حرارتی (WBGT)، اندازه‌گیری دمای تمپان و دمای سطحی ناحیه پیشانی با استفاده از دماسنج، و سنجش نارسایی شناختی شغلی از طریق پرسشنامه استاندارد WCFS انجام شد. همچنین، به‌منظور ارزیابی عملکرد شغلی و بررسی غیبت‌های ناشی از بیماری (Absenteeism)، از پرسشنامه استاندارد WHO-HPQ استفاده گردید. یافته‌های این مطالعه گامی مهم در جهت مدیریت پیش‌دستانه سلامت و ارزیابی دقیق ریسک‌فاکتورهای ارگونومیک و حرارتی در فرآیندهای حساس صنایع پتروشیمی به شمار می‌آید.

در این مطالعه، با مقایسه دو گروه ۱۲۴ نفره از کارکنان عملیاتی (مورد) و اداری (شاهد)، مشخص گردید کارکنان عملیاتی به‌طور معناداری در معرض استرس حرارتی بالاتری هستند (میانگین WBGT اصلاح‌شده ۳۰.۹۲ در مقابل ۱۸.۰۵) که این مواجهه با افزایش معنادار دمای عمقی و دمای سطح پوست، تشدید نمرات نارسایی شناختی و افت عملکرد شغلی (قرارگیری ۵۳.۲ درصد از گروه عملیاتی در سطح کمتر از انتظار) همراه بوده است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که استرس حرارتی فراتر از تغییرات فیزیولوژیک، با تشدید نارسایی‌های شناختی و افزایش احتمال خطاهای شناختی، عملکرد شغلی کارکنان را تحت‌تأثیر منفی قرار می‌دهد؛ زنجیره‌ای از آثار نامطلوب که ارتباط معنادار آن از طریق تحلیل رگرسیون و افزایش نرخ غیبت‌های ناشی از بیماری در کارکنان عملیاتی پتروشیمی لاله نیز مورد تأیید قرار گرفت.