در یکی از ارائه‌های تخصصی حوزه ایمنی و بهداشت، آقای رستمی به بررسی راهکارهای نوین برای مدیریت ریسک در پروژه‌های تونل‌سازی پرداخت؛ پروژه‌هایی که به دلیل شرایط زمین‌شناسی پیچیده، محیط کاری ناپایدار و استفاده از ماشین‌آلات سنگین، همواره با خطرات متعدد ایمنی، بهداشتی و زیست‌محیطی همراه هستند. به گفته وی، نبود مدیریت دقیق این ریسک‌ها می‌تواند پیامدهایی جدی مانند تأخیر در اجرای پروژه، افزایش قابل ‌توجّه هزینه‌ها و مهم‌تر از همه، تهدید سلامت و جان نیروی انسانی را به دنبال داشته باشد. در همین راستا، پژوهشی با هدف شناسایی و اولویت‌بندی خطرات موجود در پروژه ساخت تونل پردیس فناوری توسط رستمی و تیم پژوهش ایشان انجام شده بود.

در این مطالعه، در مجموع ۱۷۳ ریسک مرتبط با ایمنی، بهداشت و محیط زیست شناسایی و بررسی شد. نتایج نشان داد که حدود ۴۰ مورد از این خطرات در گروه "ریسک‌های بحرانی" قرار می‌گیرند که نیازمند اقدام فوری برای اصلاح هستند. برای این منظور، تیم پژوهش از ترکیب روش‌های نوین تصمیم‌گیری استفاده کردند تا بتوانند با دقّت بیشتری شدت خطرات، احتمال وقوع آنها و راه‌های کنترل مؤثر را ارزیابی کنند.

بر اساس نتایج این تحقیق، شدت پیامدهای حوادث، مهم‌ترین عامل در ارزیابی ریسک‌ها شناخته شد. همچنین، پنج راهکار کنترلی مؤثر که بیشترین نقش را در کاهش خطرات بحرانی داشتند، انتخاب و برای اجرا پیشنهاد شدند. این راهکارها به‌ویژه در زمینه ایمنی ماشین‌آلات سنگین و کنترل آلودگی‌های محیط‌زیستی اهمیت بالایی دارند. ارائه این چارچوب جدید، به مدیران پروژه‌های عمرانی کمک می‌کند تا با در نظر گرفتن محدودیت‌های زمانی و مالی، منابع خود را به شکل هدفمندتری صرف کاهش خطرات اصلی کنند. به گفته این تیم تحقیق، اجرای این راهکارها می‌تواند نقش مهمی در افزایش ایمنی کارگاه‌ها، کاهش حوادث شغلی و بهبود شاخص‌های بهداشت، ایمنی و محیط زیست در پروژه‌های تونل‌سازی ایفا کند.